Van huis uit heb ik meegekregen dat studeren belangrijk is. Mijn moeder zei altijd dat als ik eenmaal dat papiertje in handen had, ik kan doen wat ik wilde. Dit zei ze natuurlijk op momenten dat ik veel met andere activiteiten bezig was. Ze was dan bang dat ik mijn focus zou verliezen en in de problemen zou komen. Mijn moeder is een belangrijk persoon in mijn leven en ik wilde haar dan ook niet teleurstellen. Ik heb daarom netjes mijn diploma gehaald. Hoera, zou je denken. Ja, wel voor mijn moeder. Niet voor mij. Want terwijl ik nu eigenlijk compleet ‘vrij’ ben, weet ik even niet wat ik wil. Dat is een rare gewaarwording en geeft een ongemakkelijk gevoel.

Het leven van een student

Als je gaat studeren en ook nog op kamers gaat wonen, komt er veel op je af. Aan de ene kant is het heel positief: het voelt alsof nu pas het echte leven is begonnen en je wordt je bewust van de vele mogelijkheden die je hebt. Aan de andere kant heeft het ook zijn schaduwzijde, want weet maar eens steeds de goede keuze te maken uit al die mogelijkheden en daarnaast alle ballen in de lucht houden. Je moet er zelf aan denken een WA-verzekering af te sluiten, financieel uit te komen dus vaak betekent dat een bijbaantje hebben, je studie bijhouden en daarnaast ben je ook nog bezig vriendschappen op te bouwen. Daarbij komt dat er ook nog een tijdsdruk is, want je moet nominaal lopen, wil je geen studieschuld opbouwen. Ook heb je misschien de wens in het buitenland te studeren en daar moet je tussen de bedrijven door dan ook een en ander voor geregeld hebben. In dit allemaal als je voor het eerst op eigen benen staat en eigenlijk nog moet leren hoe je dat moet doen. Het is zo’n belangrijke tijd in je leven dat je de tijd en ruimte zou moeten hebben om fouten te maken en dingen uit te proberen. Dat is essentieel bij het volwassen worden en te kunnen worden wie je wil zijn.

De crux

En daar zit hem precies de crux. Want terwijl je je aan het ontwikkelen bent, heb je op een gegeven moment misschien de neiging iets anders uit te proberen dan het pad waar je je op dat moment op bevindt. Maar je doet het niet, want je wil op tijd dat diploma halen, zodat je geen studieschuld krijgt. Je onderdrukt dus een natuurlijke wil naar iets anders, terwijl datgene wat je graag zou willen uitproberen misschien wel een belangrijke ervaring is voor je ontwikkeling. Zo heb ik de sterke wil onderdrukt de kunstacademie te gaan doen. Ik heb geen geld om nu alsnog die opleiding te gaan doen, maar het liefste zou ik toch kunstenares worden. Een vriendin van mij wees me op de mogelijkheid van een paragnostenchat. Dan kan je een gesprek aangaan met een spirituele coach. Die vriendin zei dat door met iemand te praten die mij niet kent, ik wellicht een andere blik op mijn situatie zou kunnen krijgen. Het voordeel van het spirituele aspect, is dat je het daarbij juist een keer niet vanuit de rationele kant bekijkt. Ik ben wel heel nieuwsgierig geworden, dus ben benieuwd wat het gesprek gaat opleveren!